صنعتی که زیر پا مانده است




عکس و گزارش: محمد معصومیان
روزنامه نگار
«فرش بیجار، زیر تانک هم سالم می‌ماند. فرش آهنین که می‌گویند همین است. یک فرش معمولی بیجار بیش از 300 سال عمر می‌کند»، «پشتوانه مالی بانک‌های امریکایی است»، «کاخ‌ها و کلیساهای اروپا را با فرش بیجار تزئین می‌کنند» و... این‌ها گوشه‌ای از تعاریف بیجاری‌ها و کارشناسان فرش از قالی‌های زیبا و مقاوم این شهر است. بیجاری‌ها برای اثبات ادعایشان از فرش معروف حسینیه مثال می‌آورند که 130 سال قدمت دارد و جزو آثار ثبت شده ملی است. فرشی که زیبایی و استحکامش بیش از ایران در کشورهای اروپایی و امریکا شناخته شده است. اما حالا سال‌هاست که فشار تحریم‌ها جایگاه آن را در بازارهای جهانی به هند و چین و افغانستان واگذار کرده است. کشورهایی که به تقلید از طرح و نقشه این فرش به نام «بیجار» لااقل سلیقه قشر متوسط بازارهای جهانی را تسخیر کرده‌اند. اما عاشقان فرش این شهرستان هنوز دست از کار نکشیده‌اند و با همه محرومیت‌ها تار و پود زندگی خود را به دار قالی گره زده‌اند.
ایلمه بافی گروس
کارگاه ایلمه بافت گروس در دل محل تازه آباد بیجار کارگاهی

منبع خبر:

بلیط اتوبوس