نور امید در روستایی محروم



مریم طالشی
«یک ده آباد بهتر از صد شهر خراب است.» جنگارک می‌تواند همان ده باشد؛ محروم‌ترین روستا در بخش مرکزی چابهار. همان که حکایت بیماری، بیکاری و بی‌شناسنامگی اهالی‌اش به گوش پایتخت‌نشینان رسید و آه از نهادشان درآورد. روستایی که به محض ورود به آن، بچه‌های کوچک دوان دوان خودشان را به ماشین می‌رسانند و غرق تماشا می‌شوند. بی‌ آنکه حرفی بزنند نگاهت می‌کنند و در چهره‌های کودکانه‌شان آثاری از شادی نمایان می‌شود. دوست‌داری کاری برایشان بکنی؛ هرکاری از دستت برمی‌آید. دوست‌داری بار بعد که می‌آیی، خبری از بیماری نباشد، بچه‌ها مدرسه داشته باشند و پدرهایشان کار.
روستای دورافتاده در دهستان پیرسهراب منطقه دشتیاری برای خیلی‌ها معنی و مفهوم خاصی نداشت. حتی نامش را هم نشنیده بودند. بچه‌های دانشگاه علامه اما واسطه‌ای شدند برای آشنایی نیکوکاران با روستای جنگارک. مؤسسه که از سال 94 به صورت رسمی فعالیتش را شروع کرده است، حالا می‌خواهد جنگارک را به روستایی نمونه تبدیل کند؛ یک ده آباد.
مجید ناصری، مدیر عامل مؤسسه در گفت‌و‌گو با «ایران» می‌گوید:«هدف مؤسسه ما رسیدگی به خانو

منبع خبر:

بلیط اتوبوس