جان بی‌تو خرّم کی شود؟




الهه خسروی یگانه
روزنامه‌نگار
«شرایط بیماری پدرم به سمت بهبود نرفته اما وضعیت بدتر هم نشده.» چه کار باید بکنیم با این جمله خبری کوتاه که به نقل از همایون شجریان روی خروجی خبر یورونیوز قرار گرفته؟ چه کنیم با این وحشت بی‌رحم که گاهی به جان‌مان چنگ می‌اندازد تا بهت زده خودمان را دوباره به صدایش برسانیم، که تنها صدا، صدای او می‌تواند از این «سکوت سرد زمان» نجات‌مان دهد.
همایون گفته: «سال گذشته برای پدر بیماری پیش آمد و مجبور شدند بشدت اشعه درمانی و رادیوتراپی کنند. اما این کار ضمن اینکه مریضی را کنترل می‌کند باعث می‌شود بافت‌های سالم نیز آسیب ببینند و یکسری اشکالاتی نیز ایجاد می‌کند. امروز نسبت به آن روزهای اول خیلی وضعیت‌شان بهتر است. در یک مقطعی که ایشان در شرایط قابل قبول و تثبیت شده‌ای قرار گرفت؛ گفتیم دو راه پیش روی ما قرار دارد؛ یعنی یا ایشان با فیزیوتراپی و درمان به سمت خیلی بهتر شدن پیش می‌رود یا اینکه خدای‌نکرده مریضی پیشرفت می‌کند و ایشان را به سمت بدتر شدن می‌برد.»
نگرانی اما واژه کمی نیست برای ما؟ برای ما که گرفتار دوست داشتن مدام اوییم

منبع خبر:

بلیط اتوبوس