نیم قرن جای خالی پهلوان




گروه تاریخ: پنجاه سال پیش در چنین روزهایی غلامرضا تختی (5 شهریور 1309- 17 دی 1346) در اوج شهرت و محبوبیت، آنهمه عزت و احترام را گذاشت و رفت. هنوز هم مرگ جهان پهلوان در هاله‌ای از افسانه و واقعیت تنیده شده و هرکسی از ظن خود در این مورد داد سخن سر داده و گره روی گره گذاشته است.کمتر کسی باور می‌کرد مردی با آن عزت نفس و کرامت اخلاقی خودش را کشته باشد. دم دستی‌ترین تصور هم «قتل سیاسی» بود.   این نوشتارها  قصد ندارند به موشکافی این داستان هزار تعبیر بپردازند. مهم خود تختی بود که رفت! آنچه برای ما و شاید برای جوانترهای این آب و خاک باید گفته شود نه شیوه مرگ که شیوه زندگی کردن تختی است.


قهرمانی از جنس مردم
پرویز عرب
پیشکسوت کشتی ایران
زندگی با شادروان پهلوان تختی تماماً خاطره است. خوشحالم که در صنفی حضور دارم که مرد پهلوانی چون او در میان مردم جامعه تبدیل به پوریای ولی شد. شخصیت وجودی تختی زیبنده و برازنده واژه «پهلوان» بود.شخصیت، منش و رفتار وی با مردم، ورزشکاران، چه در زندگی، چه در میدان ورزش و در تمامی اردوهای مسابقاتی به گونه

منبع خبر: