روزنامه جهان صنعت
1396/09/14

مسابقات وزنه‌برداری جهان - آمریکا 2017؛

رییس فدراسیون وزنه‌برداری که در تمام این مدت پشت کیانوش رستمی قرار گرفت و با ریز و درشت درخواست‌های او موافقت کرد اکنون باید مسوولیت شکست قهرمان المپیک را قبول کند‌.
رقابت‌های دسته 85 کیلوگرم مسابقات وزنه‌برداری قهرمانی جهان در آمریکا پایان تلخی برای ایران داشت که البته تلخی آن بیشتر متوجه رییس فدراسیون است‌.
شاید در پایان این مسابقات ذهن همه متوجه مصدومیت لحظه آخری رستمی شود اما این را هم نباید فراموش کرد که رستمی ناآماده راهی میدان رقابت شد‌.
او که همیشه داعیه تنها تمرین کردن و کسب موفقیت را داشت، پس از قهرمانی در المپیک ریو به پشت‌گرمی رییس فدراسیون دوباره تنها برای مسابقات جهانی آماده شد آن هم در شرایطی که ماه‌ها از تمرین دور بود و نظارتی هم روی این ورزشکار وجود نداشت‌. حتی تا این اواخر هم خبری از رکوردهای همیشگی رستمی به گوش نمی‌رسید‌.
رستمی حتی در رکوردگیری تیم ملی که سرنوشت وزنه‌برداران را برای حضور در مسابقات جهانی رقم زد، شرکت نکرد و بازهم فدراسیون پشت این وزنه‌بردار قرار گرفت‌.
نکته جالب اینکه رستمی حتی در لحظه آخر از خوب نبودن شرایطش صحبت کرد و حتی عنوان کرد شاید مدال نگیرد اما رییس فدراسیون که روزی بین خودمختاری یک ورزشکار و کادر فنی تیم ملی، ورزشکارسالاری را انتخاب کرده بود، حاضر نشد واقع‌بینانه به ماجرا نگاه کند که ورزشکارش آماده نیست‌.
رییس فدراسیون همه نوع امکانات از موافقت با تنها تمرین کردن ورزشکارش به قیمت کنار گذاشتن کادرفنی گرفته تا شرکت نکردن در رکوردگیری و حضور برادرش در آمریکا را فراهم کرد تا یک مدال طلا بگیرد اما در نهایت چیزی جز باخت نصیبش نشد‌.
باخت اصلی به گفته خیلی از اهالی وزنه‌برداران در انتخاب وزنه‌ها بود‌. وزنه‌های 212 و 215 در حالی از سوی کیانوش یا برادرش انتخاب شدند که با کمتر از آن امکان کسب مدال و امتیاز برای ایران وجود داشت اما مدال دوضرب و مجموع هم در این میان قربانی شد چراکه تصمیم‌گیری بر عهده خود رستمی بود و سرمربی تیم ملی که از سوی رییس فدراسیون اقتدار لازم برای هدایت همه ملی‌پوشان به او داده نشده، اعلام کرد نقشی در انتخاب وزنه برای رستمی نداشته و او خودش وزنه‌ها را انتخاب می‌کرد‌.
شکست رستمی در آمریکا نشان داد ورزشکارسالاری در بلندمدت نتیجه نمی‌دهد و باید یک سیستم مدون برای قهرمان‌پروری را جایگزین این معضل کرد‌. در نقطه مقابل رستمی، سهراب مرادی قرار داشت که بدون حاشیه تمرین کرد و مطیع کادر فنی بود که مزد این نظم و بی‌حاشیه بودن، قهرمانی جهان و شکستن رکورد جهان پس از 17 سال بود‌.
اکنون هم تنها کسی که باید جوابگوی این باخت باشد رییس فدراسیون است و در واقع باخت رستمی، باخت او و مدیریتش است‌.
این در حالی است که سهراب مرادی وزنه‌بردار تیم ملی ایران و قهرمان المپیک، رکورد جهان در دسته ۹۴ کیلوگرم را در مسابقات جهانی وزنه‌برداری آمریکا شکست و سه مدال طلا گرفت‌.
مرادی بعد از آنکه قهرمانی‌اش در حرکت دو ضرب را قطعی کرد، توانست با بالا بردن وزنه ۲۳۳ کیلوگرمی رکورد دوضرب جهان را یک کیلوگرم بالا ببرد‌.
سهراب مرادی در حرکت یک‌ضرب هم وزنه ۱۸۴ کیلوگرم را بالا برد و مدال طلای دسته ۹۴ کیلوگرم را کسب کرد‌.
به این ترتیب او با مجموع ۴۱۷ کیلوگرم توانست رکورد مجموع یک ‍‌ضرب و دوضرب را چهار کیلوگرم بالا ببرد و مدال طلای سوم را هم کسب کند‌. رکورد مجموع قبلی که در بازی‌های آسیایی ثبت شده بود در اختیار همین وزنه‌بردار اصفهانی بود‌.
مدال نقره مجموع یک‌ضرب و دوضرب در مسابقات امسال به وزنه‌برداری از لیتوانی رسید که مجموع وزنه‌های او در یک‌ضرب و دوضرب ۲۹ کیلوگرم کمتر از سهراب مرادی بود‌.