روزنامه جمهوري اسلامي
1396/02/28

پیامدهای بحران سازی غرب در خاورمیانه و آفریقا

صندوق کودکان سازمان ملل، «یونیسف» رسماً اعلام کرد که در 11 کشور خاورمیانه و شمال آفریقا حداقل 29 میلیون کودک یعنی یک چهارم کودکان ساکن این مناطق در فقر زندگی می‌کنند. گزارش منتشره تاکید می‌کند که این کودکان از حداقل نیازهای اولیه و اساسی زندگی محرومند و با توجه به روند تحولات جاری هم امیدی به بهبود شرایط در این زمینه به نفع آنها وجود ندارد.
گزارش تصریح می‌کند که غذای مناسب و کافی، بهداشت و درمان، آب سالم، آموزش و پرورش ابتدائی حتی در سطح خواندن و نوشتن و مسکن مناسب، جزو رویاهای این خیل عظیم کودکان است که از شدت فقر، برای گذران زندگی روزمره دچار مشکلات فزاینده هستند.
بسیاری از این جمعیت کودکان محروم، حتی از داشتن یکی از والدین یا هر دوی آنها نیز محرومند و همین امر بر شدت و تاثیر فقر در مورد آنها افزوده است. بدین ترتیب سخن گفتن از رفاه در مورد آنها، بحثی خارج از موضوع به نظر می‌آید، چرا که آنها حتی از حداقل نیازهای اصلی برای زندگی هم برخوردار نیستند.
اگرچه یونیسف از طرح مسائل و رویدادهای منتهی به وضع موجود، سخنی به میان نیاورده و در این زمینه به کلی ساکت است که علل و عوامل موثر در ظهور و بروز این پدیده، شامل چه مواردی است، لکن اطلاعات تکمیلی در این خصوص به طرز آشکاری نشان می‌دهد که در واقع وضعیت رقت بار کودکان در خاورمیانه و شمال آفریقا، پدیده‌ای ناشی از دخالت‌های سیاسی و مداخلات نظامی استعمارگران است که علیرغم ادعای کنار گذاشتن خوی استعماری همچنان برای تامین منافع نامشروع و مطامع پلید استعماری در تلاشند تا فقر، گرسنگی و عقب ماندگی را بر کشورهای مورد نظر تحمیل نمایند.
از سوی دیگر حتی کمک‌های به ظاهر انسان دوستانه برخی کشورهای غربی به کشورهای آفریقائی و حتی آسیائی هم نوعی تحقیر و خیانت آشکار در حق ملت‌های مظلوم منطقه است. از جمله اخیراً آمریکا محموله‌ای از گندم تاریخ مصرف گذشته و غیرقابل مصرف را به یمن ارسال کرد و درخصوص مداوای بیماری‌های صعب العلاج در آفریقا نیز ملاحظاتی وجود دارد که نشان می‌دهد غرب، عملاً آفریقا را به آزمایشگاه بررسی کارآئی و تاثیر داروهای جدید، تبدیل کرده است.
اقداماتی که برخی کشورهای اروپائی و آمریکائی در پوشش تلاش برای مبارزه با «ایدز» و «ابولا» در آفریقا انجام داده اند، نوعی تفاخر و خیانت غرب در حق شهروندان آفریقائی را بازگو می‌کند که نشان می‌دهد حتی آلودگی‌های اولیه به این بیماری‌ها نیز نصنعی و عمدی بوده و هست. بدین ترتیب، غرب از طریق ایجاد کانون‌های بحران، درصدد پیشبرد اهدافی است که جزئیات و مسیر آنرا، خود تعیین کرده و برای تحقق ان ریل‌گذاری نموده است.
این نکته گفتنی است که «ایدز» و «ابولا» درواقع محصول کار آزمایشگاهی لابراتورهای بیولوژیک غرب است و پیش از این، وجود خارجی نداشته است و نشانه «تهاجم بیولوژیک» غرب علیه آفریقا محسوب می‌شود که شهروندان آفریقائی را در پوشش ارائه کمک‌های انسان دوستانه پزشکی، به موش آزمایشگاهی و خوکچه تبدیل کرده‌اند و محصولات جدید داروئی خود را مستقیماً بر روی شهروندان آفریقائی آزمایش می‌کنند.
موضوع مهم دیگر، نابود ساختن عمدی محصولات کشاورزی غرب علیرغم نیاز گرسنگان آفریقائی است که با هدف حفظ و تضمین قیمت محصولات استراتژیک مورد نظر تعمداً تخریب و نابود می‌شوند ولی حاضر نیستند آنرا برای نجات گرسنگان آفریقائی تخصیص دهند. بعلاوه اکنون مدتهاست که غرب از محصولات کشاورزی و از جمله غلات به عنوان ماده اولیه برای تهیه سوخت مصرفی خودروها بهره می‌گیرد و آنرا در یک اقدام فریبکارانه به عنوان منبع تامین «بیوانرژی» معرفی می‌نماید درحالی که همین محصولات غذائی می‌تواند جان میلیوون‌ها گرسنه آفریقائی را نجات دهد.
بدین ترتیب بحران‌های منجر به فقر، گرسنگی و مرگ شهروندان آفریقائی و حتی خاورمیانه به وضوح تعمدی و نتیجه برنامه ریزی‌های شرارت آمیز استعمارگران تلقی شده و بعید به نظر می‌رسد که بدون توقف عملیات جنایتکارانه غرب، امیدی به بهبود شرایط در خاورمیانه و آفریقا معنی داشته باشد. آفریقای مطلوب غرب، یک سرزمین سوخته و ترجیحاً بدون جمعیت و سکنه است و برای تحقق چنین هدفی، هر اقدامی که بتواند جمعیت منطقه را به تحلیل ببرد و کاهش دهد، راهکار مطلوبی برای غرب استعمارگر محسوب می‌گردد. دنیای معاصر جنگ خانمانسوز داخلی «رواندا» که ظاهراً درگیری و نزاع چند ساله میان «توتسی ها» و «هوتوها» بود را فراموش نکرده است. در آن جنگ جمعاً 800 هزار نفر از طرفین قتل عام شدند لکن بعداً فاش گردید که فرانسه عامل اصلی این نسل کشی وحشیانه در رواندا بوده است. با این حال حتی در گزارش گروه تحقیق سازمان ملل در این زمینه با مداخله آمریکا، انگلیس و فرانسه در پشت پرده، کمترین اشاره‌ای به نقش پاریس در این جنگ نشد و آنرا یک جنگ داخلی صرف، معرفی کردند درحالی که عامل اصلی در نسل کشی رواندا، فرانسه بود.