چرا لاریجانی نامزد انتخابات مجلس نمی شود؟

دکتر صلاح الدین هرسنی ‪-‬ در فاصله کمتر از چهار ماه به انتخابات مجلس یازدهم، علی لاریجانی رئیس فعلی مجلس ایران اعلام کرده است که نامزد انتخابات مجلس یازدهم از هیچ حوزه‌ای نخواهد شد، چراکه او هر چه در توان داشته، برای کشور انجام داده است.این تصمیم علی لاریجانی موجب تفسیر های و تحلیل های از سوی تحلیل گران مسائل سیاسی کشور شده است.
در این ارتباط، برخی از دیدگاه ها، امتناع علی لاریجانی در کاندیداتوری انتخابات یازدهم مجلس را پایان سیاست ورزی و برخی دیدگاه ها نیز چنین مواضعی را به معنای دور خیزی برای ریاست جمهوری 1400 دانسته اند. اما واقعیت چیست و تا چه میزان ادعای جدید علی لاریجانی قابل راستی آزمایی است و اساسا چنین امتناعی، چه معنا و مفهومی دارد؟
در پاسخ به پرسش های طرح شده، شناخت از وضعیت و موقعیت سیاسی فعلی لاریجانی به ما کمک خواهد کرد که چرا لاریجانی در بزنگاه حساسی از سوابق سیاست ورزی خود، قصد نامزدی در انتخابات مجلس یازدهم و در نهایت ادامه برای نقش آفرینی در قوه مقننه را ندارد؟
در شناخت از موقعیت سیاسی علی لاریجانی همین بس که او به جهت تغییر مداوم و عدم ثبات و همچنین اتخاذ رفتار های سینوسی در خط و مشی های سیاسی، هم حمایت اصول گرایان را از دست داده است و هم حمایت میانه رو ها و اصلاح طلبان را. به ویژه آنکه بخشی از اصولگرایان به‌هیچ‌ عنوان تمایلی به قدرت‌گیری علی لاریجانی ندارند. در شرایط فعلی نیز، فاصله او با پایگاه اصلی سیاسی اش یعنی اصول گرایان به جهت حمایت از دولت به ویژه حمایت از برجام و لوایح چهارگانه FATF زیاد شده است.
همین سیالیت در منش سیاسی، دست علی لاریجانی را برای همه جناح های سیاسی به ویژه رقبا و مخالفانش رو کرده است، به گونه ای که نتوانند روی حمایت های او در مناسبات و بزنگاه های خاص حساب باز کنند. البته این همه اسباب روگردانی و خشم وغضب اصول گرایان، میانه روها و اصلاح طلبان از لاریجانی نیست. او از طرف بخش رادیکال اصول گرایان یعنی بقایای جبهه پایداری، جز خواص بی بصیرت و در زمره ساکنین فتنه قرار گرفته است. از طرف دیگر، نوعی حرکت هدفمند و سازمان یافته از طرف اصول گرایان برای لاریجانی زدایی از ساخت قدرت صورت گرفته است که به نظر می رسد امواج آن علی لاریجانی را نیز مورد هدف قرار داده است.
افشا و انتشار فیلم فاضل لاریجانی از سوی احمدی نژاد در یکشنبه سیاه معروف مجلس، لغو سخنرانی علی لاریجانی در مراسم 22 بهمن سال 97 در قم از سوی اصول گرایان و اخیراً نیز جدال کلامی و معنا دار آیت الله یزدی با آیت‌الله آملی لاریجانی بر سر مسائل غامض قوه قضائیه، همگی از نشانه های هدفمند و در نهایت تلاش برای لاریجانی زدایی از ساختار قدرت در ایران است. به این ترتیب، ادعای علی لاریجانی بابت امتناع در کاندیداتوری مجلس یازدهم، قبل از آنکه بخواهد بر عدم تمایل او در بافت و ساخت قوه مقننه دلالت کند، بیشتر ناتوانی و عدم اقبال جناح های سیاسی و افکار عمومی برای ادامه دادن در نقش یابی های سیاسی است.
در سطحی دیگر، طبقات متوسط شهری و طبقات زیرین جامعه نیز آنگونه که شنیده می شود، موافقتی با ادامه نقش آفرینی او در کسوت ریاست مجلس و چرخه قدرت ایران امروزی را ندارند. در این باره حتی بسیاری از افراد جامعه، احمدی نژاد را با همه لغزش ها و کاستی ها، محق تر و سزاوار تر از او می دانند.
بنابراین و آنگونه که پیداست، قصد و هدف لاریجانی در این تصمیم، حرکت و فرار رو به جلوست و قبل از آنکه نتایج انتخابات مجلس بخواهد برایش سرنوشتی نامبارک رقم بزند، تلاش دارد که با انصراف زودهنگام خروجی آبرومندانه از چرخه قدرت در ساختار قدرت امروزی ایران داشته باشد.
سایر اخبار این روزنامه
رزرو هتل