رؤیای ایرانی را فراموش کردیم




میترا فردوسی
سیدمحمد بهشتی ازجمله معدود فعالان فرهنگی و هنری فعلی ایران است که با غیوری خاصی دغدغه ایران دارد. دغدغه او درباره ایران هم یک پا در نگاه توسعه گرایانه او به آینده و یک پا دراحیا و به یادآوردن پیشینه تاریخی ملت ایران دارد. او در گفت وگو با «ایران ماه» دغدغه اش را شرح داده است:
به‌نظر شما ما توانسته‌ایم رؤیای ایران را بسازیم؟
پاسخ اولیه من به این سؤال مخالفت با فعلی است که به کار بردید. آیا رؤیای ایرانی را می‌شود «ساخت»؟ چطور می‌توانیم امور فرهنگی را «بسازیم»؟ من خلاف کسانی که فکر می‌کنند در امور فرهنگی ما همچون یک نجار می بایست وارد عمل شویم و چیزی را بسازیم، می‌اندیشم. نجار رفتاری فاعلانه در برابر چیزهای منفعل دارد. مدیریت نجارمآبانه درامورفرهنگی اشتباه و غلط است زیرا درمقولات فرهنگی، ما آنقدر صاحب اراده نیستیم.
روش جایگزین شما برای کمک به یک جامعه که بتواند رؤیای خودش را بسازد و در مسیر تحقق آن رؤیای جمعی گام بردارد چیست؟
فرهنگ به روزگاران پدید آمده و کار یک نسل و دو نسل نیست. همه فرهنگ‌ها محصول تاریخ هستند. بنابراین ما با روش

منبع خبر:

رزرو هتل