زمان اصلاح فرا رسیده

فراز صادقی مقدم‪-‬ هجدهم مهرماه نود و هشت یکی از ابتدایی ترین مطالبات بخشی از جامعه زنان حداقل در تهران برآورده شد، پس از گذشت سالها هجدهم مهرماه زنان توانستند ذیل قانون حق خود را استیفا و از حقوق شهروندی خود دفاع کنند .
ورزشگاه آزادی شاهد حضور رسمی‌و قانونی زنانی بود که با بازی خوب تیم ملی فوتبال قدمشان گلباران شد.
شادی بانوان ایران زمین از این تغییر کوچک قابل درک است چرا که فقط به دلیل زن بودن از تماشای فوتبال در ورزشگاه محروم بودند، در صورتی که نه زن بودن جرم است و نه تماشای فوتبال ، اما نباید فراموش کرد که زمان اصلاح فرا رسیده است و نباید زنان را به دلیل نوع نگاه و اندیشه مردان محدود کرد و زنان نیز باید برای ایجاد سایر تغییرات و تا به ثمر رسیدن نتیجه تلاش‌هایشان دست از تلاش بر ندارند .
در واقع قائل شدن به هرگونه تمایز، استثناء و یا محدودیت بر مبنای جنسیت در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی یا هر زمینه ای دیگر تبعیض و مذموم است .
حقوق زنان اصطلاحی است که اشاره به آزادی و حقوق زنان در تمامی‌سنین دارد که گاهی این حقوق توسط قانون و گاهی توسط آداب و رسوم سنتی یا اخلاقی در یک جامعه به رسمیت شناخته نمی‌شود .
براساس بررسی‌های اسناد و مدارک همواره علت اصلی بعضی از تبعیض‌ها عرف‌های جامعه عنوان شده است که غیر قابل پذیرش است چرا که وجود عرف‌های چندگانه در جامعه ما امری طبیعی است، پس نباید به بهانه عرف، محدودیتی برای زنان ایجاد کرد.
در ایران در حالی که قوانین، حقوق زنان را به رسمیت شناخته است و آزادی‌هایی برای آنان در نظر گرفته است اما جایگاه و حقوق زنان در جامعه ما به درستی به رسمیت شناخته نشده است و گلایه‌های به حق زیادی مبنی بر نادیده گرفتن حقوق آنان به گوش می‌رسد.
بر اساس اصل نوزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند این‌ها سبب امتیاز نخواهد بود، طبق اصل بیستم قانون اساسی، زن و مرد به طور یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند؛ و اصل بیست و یکم قانون اساسی نیز معطوف به حقوق زن است و بر اساس این اصل، برابری زن و مرد در قانون اساسی کشور به کرات مطرح شده است، هر چند انتظار می‌رفت پس از چندین دهه این موضوع به طور کامل محقق شود چرا که تحقق این مطالبات باعث احقاق بخشی از عدالت اجتماعی در جامعه می‌شود، اما در عمل آنچه مشاهده می‌شود چیزی جز تبعیض و نادیده گرفتن حقوق زنان نیست.
زنان در ایران سال‌ها است که از نادیده گرفتن برخی حقوق‌شان گلایه‌مند هستند زیرا در بعضی از موارد به بهانه‌های مختلف، حقوقی که قانون گذار برای آن‌ها در نظر گرفته نقض شده است. از جمله این موارد می‌توان به اجحاف و نابرابری حقوق زنان اشاره کرد که همگی محصول نگاه مردانه در کشور بوده است و باعث آزار این قشر از جامعه شده است، به گونه ای که تحمل این برخورد‌های نابرابر گاهی بسیار سخت و طاقت فرسا است.
لذا در این خصوص باید گفت مبحث حقوق زنان معمولا شامل این موارد است: تمامیت بدنی و خودمختاری، حق رای، حق کار، حق تحصیل، حق دستمزد برابر به خاطر کار برابر، حق مالکیت، حق تحصیل، حق مشارکت در قراردادهای قانونی و در نهایت حقوق سرپرستی، ازدواج و....
به طور مثال باید گفت برابر نبودن حقوق زنان حتی در مشاغلی برابر، آسیب‌های زیادی را متوجه زنان کرده است، این در حالی است که یکی از مهم ترین معیارها برای سنجش درجه توسعه یافتگی یک کشور، میزان اهمیت و اعتباری است که زنان در آن کشور دارند.
باید توجه کرد که در حال حاضر زنان بنا به دلایل گوناگون از جمله اشتیاق برای حضور پر رنگ در جامعه یا گاهی مشکلات عدیده اقتصادی روانه بازار می‌شوند و مجبور هستند علاوه بر مسئولیت سنگین مادری، دغدغه‌های فراوان زندگی و فرزندان خود، در مشاغل گوناگون نیز به فعالیت بپردازند که بنا به دلایلی از جمله منفعت کارفرمایان و صاحبان سرمایه مجبورند به این تبعیض تن دهند و این تنها بخشی از تبعیض‌ها در خصوص زنان است.
در خاتمه باید گفت زنان در جامعه امروز خواستار سهمی بیشتر از آنچه امروز برای آن‌ها در نظر گرفته شده است، هستند، لذا امیدوارم با تغییر نگاه‌ها و برنامه‌ریزی جهت رشد فرهنگ عمومی جامعه، زنان به حقوق طبیعی و قانونی خود دست پیدا کنند و مسئولان به جای فرصت سوزی، تبدیل فرصت به تهدید و پرهزینه کردن مسائل هر چه سریع تر به درخواست‌های به حق بانوان اهتمام ورزند.
خرید بلیط