یونس؛ تیتری برای آینده

مجید رضاییان
استاد دانشگاه و پژوهشگر ژورنالیسم
یکم: برخی استادان در روزنامه نگاری به یک پارادوکس می‌مانند؛ از سویی دستی در «روزنامه نگاری محکم، سنتی و حرفه‌ای دیروز» دارند و دستی در تحولات «پیش روی روزنامه‌نگاری.»
دکتر یونس شکرخواه از آن دسته استادانی است که بازنشستگی برای او بی‌معناست، او به همان اندازه که سبک‌های دیرپای روزنامه نگاری را چونان «یک هرم ایستاده و استوار»، تدریس کرده و آموخته است، خبر‌نویسی آنلاین را به گونه‌ای آموزش داده و ترویج کرده که شاگردانش بخوبی می‌دانند، از ترکیب واژگانی در تیتر، لید و متن استفاده کنند که جدای از «بازیابی در سرچ‌های اینترنتی» راهی به «لینک‌ها و هایپر لینک‌ها» گشوده شود، تصدیق خواهید کرد که چنین تجربه‌ای -ضمن ذی‌قیمت بودن آن- تا چه حد، در برابر ما یک پارادوکس را مجسم می‌کند، پارادوکسی که یک ضلع، نه تنها نفی دیگری است؛ بلکه آن را تکمیل می‌کند.
دوم: سال 2020 میلادی در راه است و ما همه بخوبی می‌دانیم که «هوش مصنوعی و وب هوشمند در قالب وب 3» در جهان ظهور خواهد کرد، جدای از تحقیقات دانشگاه MIT امریکا، دانشگاه کلن آلمان در

منبع خبر:

خرید بلیط