حجله‌ای برای عروس‌های کوچک



مریم طالشی
گزارش‌نویس
چهار شب پیش عروسی فائزه بوده. روفرشی‌هایی که برای مراسم شسته و آماده کرده بودند، هنوز از ایوان جمع نشده‌. مخده‌ها هم هنوز به دیوار تکیه داده شده‌ و اثر لم دادن میهمان‌ها رویشان پیداست. جز اینها، اثر دیگری از عروسی در خانه پیدا نیست. مادر فائزه با صورت گل انداخته از گرما، یک جعبه بزرگ را که چند تا شیرینی مربادار خردشده ته‌اش مانده، با خجالت تعارف می‌کند: «ببخشید دیگر، وسیله پذیرایی نیست.»
دو پسربچه، حدوداً هفت، هشت ساله توی حیاط دوچرخه سواری می‌کنند. برادرهای نوعروس‌اند که تازه 13 سالش شده. از یک سال و نیم پیش نامزد بوده. در صوفیان، این رسم غریب نیست؛ صوفیان شهر کوچکی است از توابع شبستر که با تبریز کمتر از 40 دقیقه فاصله دارد. می‌گویند در صوفیان رسم است دخترها را خیلی زود شوهر می‌دهند. بعضی جاها حتی زیر 10 سال.
خانه فائزه در پایین محله صوفیان است که اهالی آن را بیشتر به‌نام «دروازه» می‌شناسند. این محله که خیابان‌های فراخ و خانه‌های عموماً یک طبقه دارد، بیشتر محل زندگی مهاجرانی است از منطقه «قره داغ» و اطراف «کلیبر». زنی که با ی

منبع خبر:

خرید بلیط