محمدعلی وکیلی جنگ اراده‏ها

نزاع میان ایران و آمریکا هر آن بالاتر می‌گیرد. اکنون حرکت در منطقه مانند حرکت بر لبه تیغ است. یک اشتباه سیاسی یا نظامی از هر طرف می‌تواند عواقب غیرقابل پیش‏بینی داشته باشد. امروز باید با حداکثر حساسیت موضع گرفت. خوشبختانه در این مدت مواضع ما در منطقه در جهت کنترل تنش ها بوده است. این رفتار مسئولانه دست ما را در مناسبات سیاسی بازتر کرده است. در چند سال اخیر «صبر استراتژیک» همزمان با «عمق راهبردی» ما، یک سدی از مصونیت برای ما ساخته است. نفوذ نظامی و دیپلماسی فعال و هوشمندانه، ذیلِ سیاستی واحد، توانسته «امنیت ملّی» ما را تا حد مطلوبی در ناامن‏ترین منطقه جهان تضمین کند. اگر همیشه همین‏گونه باشد و تمام قوا و ظرفیت‏های کشور در سیاست خارجی، ذیل ایده واحد و با محورِ دفاع از منافع ملّی به کار گرفته شود حتماً قدرت ملی تولید می‏کند و اقتدار کشور را ارتقا می‏دهد. به وضوح تیم کاخ سفید در دوران ترامپ به دنبال افزایش تنش و تغییر رژیم است. تمام هم و غم خود را بر فشار حداکثری گذاشته است. سیاست هوشمندانه ما تا کنون اجازه نداده که در این کارزار، بازی را ببازیم. هرچه بیشتر پیش می‏رویم دست ما در این نزاع پُر‏تر می‏شود لذا انتهای این نزاع، آمریکا سودی نخواهد برد. به همین سبب ما با اعتماد‏به‏نفس می‏گوییم نه جنگ می‏شود و نه با این وضعیت مذاکره می‏کنیم‌. معتقدم ما در‏نهایت از این گردنه هم عبور خواهیم کرد و در مقابل فشار آمریکا نخواهیم شکست.
اما این مصونیت در بیرون از مرز، لزوماً در داخل وجود ندارد! در سیاست داخلی چندان وضع مطلوبی نداریم. ما مدت‏ها است در داخل گرفتار جنگ تورم، بیکاری و فساد هستیم. بی‏تردید بازنده نزاع خارجی، آمریکا و متحدان آن در منطقه خواهند بود اما معلوم نیست در داخل بتوانیم از این جنگ پیروز بیرون بیاییم‌. مین‏های بیکاری و تورم و فساد هرلحظه ممکن است در داخل منفجر شود. وضع سیاست داخلی هم چندان به سامان نیست. نه معیشت حال خوبی دارد و نه آزادی، وضع خوبی!
نه اقتصاد، به قاعده است و نه سیاست. مطالبات مردم در داخل سال‏ها انباشته شده است. ما نیازمند جراحی‏های اقتصادی و سیاسی هستیم. نقش تحریم در وضع کنونیِ معیشت انکار‏نشدنی است. ما درگیر جنگی اقتصادی با بزرگترین اقتصاد جهان شده‏ایم. لذا طبیعی است که تکانه‏های اقتصادی جدی داشته باشیم. اما به‏طور‏کلی ما دو دهه است که نیازمند اصلاحات هستیم. گذشته از تحریم، نمی‏توان انکار کرد که ساختارهای موجود کشورداری تا چه اندازه ناکارآمد هستند. نه از این اقتصاد، رونق و توسعه بیرون می‏آید و نه از این سیاست، آزادی و نشاط. به‏طور‏کلی، از وضع کنونی آبی گرم نمی‏شود.
نقاطِ آسیب‏پذیرِ ما در این تحریم‏ها عفونت کرده‏اند. این تحریم‏ها آن‌ها را عیان‏تر و عریان‏تر کرده است. از طرف دیگر، بدون تغییرات جدی در سیاست‏های داخلی و بدون اصلاحات ساختاری در سیاست و اقتصاد، تاب‏آوریِ داخلیِ ما در میان فشارهای خارجی، محل تردید است. لذا این اصلاحات نه فقط ضرورتِ دورانِ ثبات؛ بلکه اضطرارِ دورانِ سختِ گذار هم است.
تجدیدنظر در داخل به‏مراتب سخت‏ترین اصلاحات است. حتماً مقاومت‏ها زیاد است. حتماً برای حفظ وضعِ موجود، سخت‏جانی‏هایی می‏شود. اما راه دیگری نیست؛ اراده‏های معطوف به اصلاح باید قوی‏تر شوند. امروز صحنه عمل، جنگِ اراده‏ها است. هرقدر بتوانیم در اراده صلح و اصلاح جدیت به خرج دهیم صبحِ ظفر نزدیک‏تر خواهد شد.
سایر اخبار این روزنامه
اجرای برنامه‌ احیای جنگل‌های زاگرس بعد از سال‌های هشدار از سوی کارشناسان آغاز شد محمدعلی وکیلی جنگ اراده‏ها ابعاد مختلف طرح استانی شدن انتخابات و تاثیر آن بر احزاب بررسی شد استانی شدن گامی در راستای تحکیم دموکراسی مذاکرات نخست وزیر با حزب کارگر بریتانیا بر سر بریگزیت بار دیگر شکست خورد یک گام دیگر تا سقوط دولت «ترزا می» مروری بر سرنوشت کاغذ در هفته گذشته مُسکن یا درمان؟ «ابتکار» راه‌حل‌های کنترل بازار اجاره را بررسی می‌کند درمان تب تند اجاره‌‌بها «ابتکار» از اشتیاق نمایندگان برای ارسال لایحه منع خشونت علیه زنان به مجلس درآینده نزدیک گزارش می‌دهد با هتریک در قهرمانی، پرسپولیس پرافتخارترین تیم تاریخ لیگ برتر شد فتح تاج و تخت سرخپوشان با حکم فرمانده معظم کل قوا انجام شد انتصاب جانشین و معاون هماهنگ‌کننده سپاه پاسداران رئیس‌جمهوری در دیدار صمیمی با وکلا و حقوقدانان: تحریم‌های آمریکا علیه ملت ایران، جنایت علیه بشریت است
رزرو هتل