مناطق سیل زده؛تجلیگاه عشق و ایثارمردم ایران

خشم طبیعت در روزهای گذشته برای مردم و مسئولان کشورمان حاوی پیام‌های تلخ و شیرین زیادی بود و بخش زیادی از خسارت‌های وارده به مردم و کشورمان ناشی از نامهربانی خود ما به طبیعت بوده که از جمله آنها می‌توان به تجاوز به حریم رودخانه‌ها، ساخت و سازهای بی‌حساب و کتاب، تبدیل رودخانه‌ها به خیابان و لایروبی نکردن رودخانه‌های موجود و محاسبه نکردن دقیق در ساخت سدها اشاره کرد.حوادث طبیعی اگر چه قابل پیشگیری نیستند، اما با پیش‌بینی و آمادگی می‌توان از میزان خسارت‌های ناشی از آن کاست و این امر نیاز به برنامه‌ریزی بلندمدت جهت ایجاد زیرساخت‌های لازم دارد.اما انعکاس خسارتهای جانی و مالی سیل فقط یک روی این سکه بود و اگر از چهره غمناک آن عبورکنیم و آن روی سکه را ببینیم متوجه خواهیم شد در این سیل مردم ایران بار دیگر با حضور باشکوه خود در عرصه کمک رسانی به سیل زدگان،حماسه‌ای دیگررا در دفتر مسئولیت‌های اجتماعی و ایثارگری‌های انسانی خویش رقم زدند و همدلی، همبستگی و عزم مثال زدنی خود را برای برون رفت از شرایط بغرنج به نمایش گذاشتند.
آنچه مسلم است قضاوت در مورد ملت‌ها،تنها در نقاط حساس و به تعبیری بحرانی جوامع صورت می‌گیرد. تاریخ جوامع فقط متشکل از روزهایی نیست که بدون حادثه و یکنواخت ورق خورده است بلکه متشکل از ایامی است که اتفاق‌های مهم تلخ یا شیرین در آن رخ داده است و در حافظه تاریخی آن ملت ماندگار شده است.در اتفاق‌ها وحوادث مهم است که روحیات یک جامعه و ارزش‌های نهفته در آن فرصت بروز و ظهور می‌یابد و کفایت و میزان آمادگی آن جامعه را برای‌ گذار از مرحله شرایط سخت متجلی می‌کند. سیل اخیر در تاریخ معاصر کشور ما در زمره اتفاق‌ها و بحران‌هایی است که جامعه و ملت ما با نقش‌هایی که ایفا نمودند، قطعا مورد قضاوت تحسین برانگیز آیندگان قرار خواهند گرفت. سیل اخیر با درگیر کردن چندین شهر و تهدید زندگی تعداد کثیری از هموطنان، سبب از بین رفتن ثروت ملی و فردی و ایجاد خسارات فراوان گردید.در سیل اخیر، رفتارهایی ستایش برانگیز از ایرانیان مشاهده شد که ما بدون شک باید در جهت تقویت و نهادینه کردن آنها حرکت کنیم.از جمله رفتارهای ارزشی و انسانی که در سیل اخیر شاهد بودیم: جوان مسجد سلیمانی که جان خود را برای کمک به خودروی گذری در منطقه تله بزان در روز ششم فروردین از دست داد یا آن عده از امدادگران داوطلب در گمیشان که در قایق واژگون شده جان باختند و زیبایی‌های غم‌انگیزی در ورای حوادث طبیعی خلق کردند. در بحران سیل اخیر شاهد ظهور قهرمانان بی‌نام و نشان زیادی بودیم. تعمیرکاران موبایلی که در شیراز برای ارائه سرویس رایگان به مسافران آگهی می‌دادند. مردمی که در خانه‌های خود را به روی میهمانان سیل زده نوروزی گشودند.. مکانیک‌ها و صافکارهایی که در آق قلا و شیراز سرویس مجانی به سیل زدگان عرضه می‌کردند. اینها همان ریزعلی‌های خواجوی امروز هستند که باید در انتشار این ارزش‌ها ازسوی رسانه‌های کشوری تلاش بیشتری شود و باید در جهت نهادینه‌سازی و حمایت از این رفتارهای ارزشی، مشارکت جدی داشته باشند.
روحانی شیعه‌ای که روحانی سالمند اهل سنت را بر دوش گرفته بود تا از سیلاب نجاتش بدهد ورقی دیگر از کتاب درخشان نوعدوستی این ملت را به نمایش گذاشت.این رفتارانسانی،اتحاد و همدلی پیروان مذاهب مختلف را که در این کشور زندگی میکنند نشان میداد که برخلاف تفرقه افکنی‌های دشمنان، مردم ایران با هر قومیت ومذهبی در شرایط سخت کنار هم بوده و خواهند بود و با اتحاد خود از موانع عبور خواهند کرد.
آمادگی نیروهای مسلّح کشور اعم از ارتش، سپاه، وزارت دفاع و نیروهای انتظامی که از ابتدای بحران در مناطق سیل زده حضور پیدا کردند و با تلاشی وصف ناشدنی به امدادرسانی پرداختند بیانگر ویژگی‌های مثبت و منحصر به فردی است که این نیروها نسبت به نیروهای مسلح سایر کشورها دارند. نیروی دریایی ارتش و سپاه با حضور باشکوه خود برای کمک به سیل زدگان رفتند وحماسه‌ای دیگر در دفتر مسئولیت‌های سازمانی خویش خلق نمودند به طوری که حرکت آن سرهنگ ارتشی که فراتر از یک کمک رسانی معمولی قامت خود را خم نمود تا مردم از روی کمر اوبالا بروند و سوار کامیون شوند جلوه‌ای ناب از شکوه ایثار را به زیباترین وجهی در تاریخ ایثارگریهای بشری به تصویر کشید.
داستان تازه عروس آق‌قلایی با آن رفتار سخاوتمندانه‌ای که از خود نشان داد، برای ما ایرانی‌ها باعث مباهات است. او که جهیزیه‌اش زیر آب رفته بود و ازسوی خیرین یک سری لوازم جهیزیه برای او تدارک دیده شده بود در اقدامی عجیب درحالی که خودش به آن نیاز داشت اعلام کرد: که این جهیزیه را به خانواده‌های نیازمندتر بدهید من جهیزیه‌ام را تعمیر و از همانها استفاده می‌کنم.با دیدن این فداکاریهاست که با صراحت می‌شود ادعا کرد از برکات وقوع سیل ایجاد همدلی در میان مردم بود تا همه دست در دست هم دهند و برای رفع مشکلات هم‌وطنان خود تلاش کنند.
مقاومت تن به تن جوانان دهلاویه، حمیدیه و هویزه و ایجاد سیل بند انسانی در مقابل موج سیلاب کرخه صحنه‌ای متفاوت خلق کردطوری که از ایستادگی جوانان "دهلاویه" در مقابل سیل ویدئویی در فضای مجازی منتشر گردید که با واکنش کاربران در صفحات مختلف همراه بود. جوانان این روستاها با دست خالی و به همکاری یکدیگر در نبود امکانات، خود در مقابل سیل ایستادند و صحنه‌ای باشکوه به نمایش گذاشتند.
مشارکت گسترده 14 میلیون دانش‌آموز به همراه اولیاء و فرهنگیان در جمع‌آوری کمکها برای مناطق سیلزده صحنه دیدنی دیگری بود که از چشم دوربینهای خارجی و داخلی پنهان نماند و همت دانش‌آموزان ایرانی برای کمک به همکلاسی‌های سیلزده را در معرض دید جهانیان گذاشت.
مدتی از آن سیل ویرانگر گذشته است وقطعا با گذشت زمان به تدریج احساسات عمومی نسبت به آن حادثه غم انگیز تقلیل پیدا خواهد کرد اما مشکلات بزرگی که پس از فروکش کردن یک بحران رخ می‌نمایند و تدابیری که اندیشه می‌شود بسیار حائز اهمیت می‌باشد. چاره جویی برای شغل‌های از دست رفته، ثروت‌های نابود شده، زمین‌ها، احشام و دام‌های از بین رفته، خانه‌های فرو رفته در گل و لای و تالمات روحی افراد مصیبت زده، کاری سخت و زمان بر است.در واقع مرحله پس از بحران، مرحله بسیار مهم و در خور تاملی است که با عملکرد درست در این مرحله می‌توان با افزایش دانش مدیریت بحران از تکرار حوادثی مشابه در آینده جلوگیری کرد.ضروری‌ترین اقدام در مرحله پس از بحران، توجه به آلام روحی افراد بحران دیده است. افراد خصوصاً کودکان، سالخوردگان، زنان باردار و خانواده‌های مصیبت دیده تا مدت‌ها دچار اضطراب‌های روحی و ترس از وقوع مصیبت می‌شوند. به گونه‌ای که با هر بارش اندکی، اضطراب بر وجودشان مستولی می‌شود. متاسفانه در خصوص این مرحله، برنامه‌ریزی علمی و قابل قبولی انجام نمی‌شود. در همین راستا، لازم است تیم‌های مددکاری روانی شکل گرفته و به مناطق بحران زده اعزام شوند تا افراد مصیبت دیده و همچنین خانواده‌های داغدار در مسیر مشاوره درمانی روانی قرار گیرند. این امر کم اهمیت‌تر از بازسازی‌ها نیست. در شرایط کنونی، دولت می‌تواند از سازمانهای مردم نهاد برای ایفای نقشی پررنگ‌تر در مقابله با بحران، حمایت بیشتری به عمل آوردو با فراخوان دادن به خیریه‌ها و NGOها، بستر حضور فعال مردم را برای عبور از بحران فراهم کند.همچنان که مشاهده کردیم پس از زلزله کرمانشاه حضور این گروه‌ها سبب افزایش توجه به حادثه دیدگان شدوحضور مردم از آلام روحی آنها کاست و سبب همبستگی اجتماعی فزاینده شد.ادامه چنین حرکتهایی،امروز میتواند از تنش‌های پس از بحران سیل به نحو چشمگیری بکاهد و ارتباط فرهنگی بیشتر و عمیق‌تری را رقم بزندو همچنین سبب خروج از حالت منزوی بودن و کاهش احساس بی‌پناهی سیل‌زدگان خواهد شد.مردم باید به این باور برسند که در این شرایط، کمک آنها، یک کمک‌رسانی عادی مالی در شرایط طبیعی نیست بلکه کمک آنها، کمک به آینده کشورو تمرینی برای تجربه همدلی و اتحاد در مقابله با حوادث غیر قابل پیش‌بینی و احتمالی است.جامعه نیاز دارد ارزش‌هایی همچون از خودگذشتگی، پل شدن برای عبور دیگران، شانه زیر بار دیگران گذاشتن، دستگیری و رسیدگی به هموطن باید پررنگ‌تر شود. باید حس غمخوارگی و همدلی ملی، پرجوش و خروشتر از همیشه در ایران ادامه مسیر دهد ویاد بگیریم در روزهای سخت یاور هم باشیم و گلیم همدیگر را از آب بیرون بکشیم.
*در اتفاق‌ها وحوادث مهم است که روحیات یک جامعه و ارزش‌های نهفته در آن فرصت بروز و ظهور می‌یابد و کفایت و میزان آمادگی آن جامعه را برای‌ گذار از مرحله شرایط سخت متجلی می‌سازد. سیل اخیر در تاریخ معاصر کشور ما در زمره اتفاق‌ها و بحران‌هایی است که جامعه و ملت ما با نقش‌هایی که ایفا نمودند، قطعا مورد قضاوت تحسین برانگیز آیندگان قرار خواهند گرفت
*در سیل اخیر، رفتارهایی‌های ستایش برانگیزی از ایرانیان مشاهده شد که ما بدون شک باید در جهت تقویت و نهادینه کردن آنها حرکت کنیم.از جمله رفتارهای ارزشی و انسانی که در سیل اخیر شاهد بودیم: جوان مسجد سلیمانی که جان خود را برای کمک به خودروی گذری در منطقه تله بزان در روز ششم فروردین از دست داد یا آن عده از امدادگران داوطلب در گمیشان که در قایق واژگون شده جان باختند و زیبایی‌های غم‌انگیزی در ورای حوادث طبیعی خلق کردند
*در بحران سیل اخیر شاهد ظهور قهرمانان بی‌نام و نشان زیادی بودیم: تعمیرکاران موبایلی که در شیراز برای ارائه سرویس رایگان به مسافران آگهی می‌دادند. مردمی که در خانه‌های خود را به روی میهمانان سیل زده نوروزی گشودند. روحانی شیعه‌ای که روحانی سالمند اهل سنت را بر دوش گرفته بود تا از سیلاب نجاتش بدهد. مکانیک‌ها و صافکارهایی که در آق قلا و شیراز سرویس مجانی به سیل زدگان عرضه می‌کردند
*داستان تازه عروس آق‌قلایی با آن رفتار سخاوتمندانه‌ای که از خود نشان داد، برای ما ایرانی‌ها باعث مباهات است، او که جهیزیه‌اش زیر آب رفته بود و ازسوی خیرین یک سری لوازم جهیزیه برای او تدارک دیده شده بود در اقدامی عجیب درحالی که خودش به آن نیاز داشت اعلام کرد: که این جهیزیه را به خانواده‌های نیازمندتر بدهید من جهیزیه‌ام را تعمیر و از همانها استفاده می‌کنم
*مشارکت گسترده 14 میلیون دانش‌آموز به همراه اولیاء و فرهنگیان در جمع‌آوری کمکها برای مناطق سیلزده صحنه دیدنی دیگری بود که از چشم دوربینهای خارجی و داخلی پنهان نماند و همت دانش‌آموزان ایرانی برای کمک به همکلاسی‌های سیلزده را در معرض دید جهانیان گذاشت.
* نیروی دریایی ارتش و سپاه با حضور باشکوه خود برای کمک به سیل زدگان رفتند وحماسه‌ای دیگر در دفتر مسئولیت‌های سازمانی خویش خلق نمودند به طوری که حرکت آن سرهنگ ارتشی که فراتر از یک کمک رسانی معمولی قامت خود را خم نمود تا مردم از روی کمر او بالا بروند و سوار کامیون شوند جلوه‌ای ناب از شکوه ایثار را به زیباترین وجهی در تاریخ ایثارگریهای بشری به تصویر کشید
*روحانی شیعه‌ای که روحانی سالمند اهل سنت را بر دوش گرفته بود تا از سیلاب نجاتش بدهد ورقی دیگر از کتاب درخشان نوعدوستی این ملت را به نمایش گذاشت.این رفتارانسانی،اتحاد و همدلی پیروان مذاهب مختلف را که در این کشور زندگی میکنند نشان میداد که برخلاف تفرقه افکنی‌های دشمنان، مردم ایران با هر قومیت ومذهبی در شرایط سخت کنار هم بوده و خواهند بود و با اتحاد خود از موانع عبور خواهند کرد
خرید بلیط