در شرایط سخت اقتصادی، چه عیدی‌هایی به دیگران می‌دهید؟ عیدی‌های کوچک، شادی‌های بزرگ

گروه جامعه: روزهای آخر اسفند، علاوه بر اینکه به قول شاعر «بنفشه‌ها را، با برگ و ریشه و پیوند و خاک، در جعبه‌های کوچک چوبین جای می‌دهند»، بسیاری به دنبال آماده شدن برای استقبال از بهار و جشن نوروزند. خریدهای نوروزی، بخش بزرگی از این آمادگی را تشکیل می‌دهند. در میانه خرید لباس و کفش نو، میوه و شیرینی و آجیل، سین‌های هفت‌سین و... خرید عیدی هم دغدغه‌ای است که خیلی‌ها دارند.
مسئولان در نزدیکی‌های عید، در پاسخ به خبرنگاران اغلب وعده عیدی می‌دهند! در دنیای عیدی‌های واقعی هم یکی پول و یکی هدیه پسندد. هدیه هم بستگی دارد؛ یکی لباس دوست دارد و یکی طلا؛ دیگری کتاب هدیه می‌دهد و آن یکی اکسسوری و عطر؛ با این حال مهم آن است که آنچه را جانان می‌پسندد برای عیدی دادن بپسندید!
ناگفته پیداست که وضع اقتصادی و قدرت خرید مردم امسال نسبت به گذشته در وضعیت نامطلوب‌تری قرار دارد. تورم افسارگسیخته حاصل مشکلات اقتصادی، وضعیت را برای اقشار گوناگون جامعه سخت‌تر کرده و قیمت‌ها بالا و جیب‌های خالی دست به دست هم داده‌اند که خرید کردن دشوار باشد. با این حال بسیاری هستند که آیین‌های عیدانه را به آبروی‌شان گره خورده می‌دانند و سعی می‌کنند با سیلی هم که شده صورت خود را سرخ کنند. در این شرایط، شاید یکی از سخت‌ترین تصمیم‌گیری‌ها درباره عیدی دادن است!
در نزدیکی نوروز و روزهای بعد از آن، همه از آدم عیدی می‌خواهند. از آرایشگر و رفتگر محل بگیر تا هر کاسبی که به مغازه‌اش سر بزنید، نگاه‌شان به عیدی دادن شماست. این عیدی‌ها البته نقد هستند و تنها تصمیمی که باید درباره‌شان بگیرید، عددشان است؛ عددی که با توجه به کاهش ارزش پول در کنار جیب خالی، انتخابش دشوار خواهد بود. اگر بزرگ‌تر از برخی اعضای خانواده یا دوستان باشید و یا نزدیکان‌تان بچه‌های کوچکی داشته باشند، آن‌ها هم به لیست عیدی‌بگیران اضافه می‌شوند. برخی هم رسم یا علاقه دارند که به دیگر اعضای خانواده، نزدیکان و یا دوستان‌شان هم عیدی بدهند. این جا چالش اصلی بین عیدی نقدی و خرید هدیه است که هر دو هم جوانب خاص خود را دارند.
زهرا، 46 ساله، درباره عیدی دادن می‌گوید: «بچگی همیشه دوست داشتم فقط پول نقد عیدی بگیرم. برای همین هم به بچه‌های خودم و بچه‌های فامیل و آشنایان پول می‌دهم. معمولا دو سه بسته اسکناس نو می‌گیرم که برای عیدی دادن داشته باشم». وی اضافه می‌کند: «البته عیدی بیشتر نمادین و به منظور برکت دادن است، اما دیگر نمی‌شود مثلا 500، 1000 یا 2000 تومنی عیدی داد. هر چند 10 هزار تومان هم دیگر پولی نیست، اما امسال می‌خواهم به کوچک‌ترهای دورتر خانواده 10 هزار تومانی عیدی بدهم و البته به فرزندان و یک نوه‌ام کمی بیشتر!».
شیلا، 21 ساله هم با خنده می‌گوید که «من خودم هنوز تو سن عیدی گرفتنم! به سن عیدی دادن نرسیدم» و اضافه می‌کند: «معمولا در عید برای پدر، مادر، خواهر و برادرم هدیه‌ای به عنوان عیدی می‌خرم، اما امسال این قدر همه چیز گران شده که نمی‌دانم چه کنم. فکر می‌کنم باید به یک هدیه کوچک ارزان قانع باشم». وی ادامه می‌دهد: «به نظر من عیدی نقدی را فقط بزرگ‌ترها باید به کوچک‌ترها بدهند و برعکسش زشت است. اما هدیه خریدن همیشه خوب است و هیچ ایرادی ندارد». شیلا یادآور می‌شود: «چالش اصلی امسالم همزمانی روز پدر با نوروز است و باید هدیه ویژه‌ای برای پدرم بخرم. هدیه خریدن برای پدرها همیشه سخت است، حالا با این اوضاع سخت‌تر هم شده است».
رضا، 28 ساله تازه ازدواج کرده و به قولی در این عید، تازه داماد است. او می‌گوید: «در خانواده ما معمولا تازه داماد و تازه عروس را در عید به صورت ویژه دعوت می‌کنند و همه سعی می‌کنند هدیه‌ای به آن‌ها بدهند و کسی از آن‌ها انتظار خاصی ندارد. درنتیجه امسال از عیدی دادن تا حد زیادی معاف هستم. با این حال باید برای همسرم هدیه‌ای بخرم و البته در نظر داریم هدایای کوچکی برای فامیل خودم و همسرم بگیریم. اگر بچه کوچکی هم در فامیل دیدیم، به او پول می‌دهم». وی اضافه می‌کند: «فکر می‌کنم مقدار و مبلغ عیدی و هر هدیه دیگری مهم نیست. روح عمل و شادی حاصل از آن و اینکه احساس کنی کسانی دوستت دارند و به فکرت هستند، اصلی‌ترین موضوع در هدیه دادن است. در نتیجه هرچه که بتوانم برای خوشحالی اطرافیانم انجام می‌دهم و با هر لطفی که آن‌ها به من داشته باشند خوشحال می‌شوم».
پیروز، 42 ساله هم درباره عیدی دادن و گرفتن می‌گوید: «این که چه عیدی‌ای بدهم بستگی به طرف مقابل دارد. به بزرگ‌ترها نمی‌شود پول داد، چون بهشان بر می‌خورد. معمولا برای پدر و مادر خودم یا همسرم و مادربزرگم هدایای ساده‌ای می‌خرم که به کارشان هم بیاید. مثلا برای خانم‌های شال و روسری و برای آقایان کمربند و کیف جیبی و این‌ها. برای بچه‌ها هم ترجیح می‌دهم یک هدیه مفید بخرم، با این حال کنارش کمی پول هم می‌دهم. فکر می‌کنم این عیدی‌های نقدی برای بچه‌ها فرصتی برای یاد گرفتن مدیریت مالی و پس‌انداز و این‌هاست. اگر بدانم بچه‌ای برای خرید چیزی که دوست دارد پول جمع و پس‌انداز می‌کند، به او فقط پول می‌دهم تا به هدفش کمک کرده باشم و از رسیدنش به هدف لذت می‌برم».
مینا، 29 ساله هم می‌گوید که امسال به دلیل دشواری‌های مالی، سعی کرده خودش عیدی عزیزانش را درست کند. او ادامه می‌دهد: «کمی کارهای هنری بلدم و سعی کردم از اوایل اسفند چیزهای کوچکی برای عیدی دادن درست کنم. امسال اصلا اوضاع مالی‌ام خوب نیست و توان خرید چیزی حتی برای خودم را هم نداشتم. اما دوست دارم با عیدی دادن بگویم که برایم اهمیت دارید، به یادتان هستم و می‌خواهم خوشحال‌تان کنم. درنتیجه تصمیم گرفتم خودم دست به کار شوم و عیدی‌ها را درست کنم. این هم لطف خودش را دارد و اگر کسی به خودم چنین عیدی‌ای بدهد، فکر می‌کنم اینکه کسی از وقت و هنرش برای من مایه گذاشته، ارزش ویژه‌ای دارد». او اضافه می‌کند: «خاص‌ترین عیدی را برای پدرم درست کردم، چون روز پدر هم هست. برای او یک پلیور بافته‌ام که خیلی زحمت داشت، اما از نتیجه راضیم». خواهرش، مبینا هم در‌این‌باره می‌گوید: «الان دیگر پول بی‌ارزش شده! چقدر بدهیم که به چشم طرف بیاید. به نظرم هدایای کوچک ارزان، اگر گیر بیاید، برای عیدی دادن بهترند. هدف فقط همین است که بگوییم به یادتان بوده‌ایم و برای‌مان عزیز هستید و آرزوی سالی خوب و پربرکت برای آن‌ها داشته باشیم».
به هر حال فرقی ندارد که چه چیزی عیدی بدهید و چه چیزی عیدی بگیرید. حتی اگر نگرفتید هم مهم نیست. اصل ماجرا، همین حال و هوای بهاری است و نیت خیر و آرزوهای خوبی که برای دیگران دارید. شاید بهتر باشد که هم در عیدی دادن رودربایستی را کنار بگذاریم و هم در عیدی گرفتن حساس نباشیم. درک کردن دیگران در این اوضاع سخت اقتصادی از همه چیز مهم‌تر است. شاید بهتر باشد عیدی‌ها را به کسانی بدهیم که در این شرایط اقتصادی در تامین مایحتاج اولیه خود مانده‌اند، تا عده بیشتری بوی بهار را با هوای تازگی استشمام کنند.
سایر اخبار این روزنامه
خرید بلیط