گزارش همدلی از شیوع مصرف ماری جوانا در کشور به عنوان دومین ماده مخدر شایع در کشور

همه جا بوی گل می‌آید
همدلی| گروه اجتماعی ـ می‌گویند «گُل»، اما شما بخوانید نوعی حشیش، ماری جوانا، گراس یا «کانابیس (علف)» که مصرف برخی از گونه‌های آن ١٠٠ تا ١۵٠ برابر حشیش اعتیادآور است. حالا «ماریت قازاریان»،رییس گروه پیشگیری از اعتیاد سازمان بهزیستی براساس آمار ستاد مبارزه با مواد مخدر از «گل» به عنوان دومین ماده مخدر شایع در کشور نام برده است که بیشتر از سوی جوانان و نوجوانان مورد استفاده قرار می‌گیرد و حتی مصرف آن از جامعه مردان فراتر رفته و در جامعه زنان نیز تسری یافته است.
با وجود این که در گذشته تریاک به عنوان ماده مخدر سنتی در بین مصرف کنندگان مواد دخانی یکه‌تازی می‌کرد، اما امروزه با ورود مخدرهای جدید، ‌تریاک تا حدودی از گردونه مصرف خارج شده است و جای خود را به مخدرهای صنعتی داده که برخی از آنان صدها برابر بیشتر از تریاک اعتیاد آور و آسیب‌زا هستند. در این میان ماده مخدر «گل» در سال‌های اخیر گوی رقابت را از ماده‌های صنعتی دیگر ربوده و بازار پررونقی پیدا کرده است. اکنون نیز در حال جولان دادن در بین مصرف‌کنندگان به ویژه مصرف کنندگان جوان و نوجوان است.
بنابر اعتقاد روان‌پزشکان «گل» همان ماری‌جوانای تغییر یافته است که از قسمت‌های مختلف گیاه شاهدانه بدست می‌آید. ماری‌جوانا که امروزه با نام های گوناگون شناخته می‌شود، نوع طبی آن با نام «گل» وارد بازار ایران شده است. این گیاه با دارا بودن حداقل 24 درصد ماده مخدر «تتراهیدروکانابینول» و مواد شیمیایی دارای اثرات اعتیادآور برای مصرف‌کننده است در حالیکه ماری‌جوانای معمولی(غیر طبی) که از برگ گیاه شاهدانه حاصل می‌شود، دارای کمتر از8 درصد ماده مخدر تتراهیدروکانابینول بوده لذا اثرات سوء مصرف نوع طبی آن را بدنبال ندارد. 
چند ماه پیش «فاطمه عباسی» رئیس مرکز توسعه پیشگیری و درمان سازمان بهزیستی اعلام کرد: تعداد معتادان کشور به 2 میلیون و 808 هزار مصرف‌کننده مستمر رسیده که حدود 12 درصد از آنها گل مصرف می‌کنند.
وی می افزاید بر اساس آخرین آمارهای شیوع شناسی اعتیاد، هم‌اکنون 15 درصد از مصرف‌کنندگان «گل» دانشجویان هستند و دانش‌آموزان نیز ٣.٧ درصد مصرف‌کنندگان این ماده مخدر بوده‌اند.در این میان 84.6درصد از مصرف‌کنندگان مردان مجرد و با تحصیلات دیپلم و زیر دیپلم و ١5.4 درصد از مصرف‌کنندگان نیز زنان هستند. همچنین آمارهای بهزیستی حاکی از آن است که مصرف گل در میان تهرانی‌ها بیش از دیگر استان‌ها است.
به گفته کارشناسان یکی از دلایل گستردگی مصرف این ماده مخدر تبلیغات فریبنده است. در تبلیغات، این ماده مخدر اعتیادآور معرفی‌ نمی‌شود و نه تنها آن را برای جسم و ذهن مضر معرفی نمی‌شود، بلکه حتی آن را شادی‌آور و درمان برخی از بیماری‌ها نیز می‌دانند،
دسترسی آسان به ماده مخدر گل،. به طوری که امکان کشت و تولید این بذر در محل‌های مناسب حتی در باغچه خانه‌ها وجود دارد. یکی دیگر از دلایل استقبال از این ماده مخدر است. راحتی مصرف -معتادان به این مواد مثل سیگاری می‌توانند آن را استفاده کنند و بکشند و مثل شیشه نیاز به پایپ و ادوات ندارد نیز می‌توان یکی دیگر از دلایل گرایش جوانان به این ماده اعتیاد آور دانست.
یک روانشناس و درمانگر اعتیاد با تایید افزایش نگران‌کننده مصرف گُل در بین جوانان می‌گوید: ما نمی‌توانیم بگوییم که اعتیاد معلول یک علت است، بلکه نشات گرفته از یکسری از فاکتورهای روانی، جسمانی، اجتماعی و خانوادگی است. 
«علی قدمی» با بیان آنکه متاسفانه مصرف گل در میان برخی از جوانان و نوجوانان ایرانی به شدت رایج شده است گفت: با وجود آنکه طبق آمار رسمی ستاد مبارزه با مواد مخدر گل دومین مخدر مصرفی کشور است اما این ماده در دنیا بیشترین مصرف را دارد و پر مصرف‌ترین ماده مصرفی در جهان است. 
وی افزود: گل دروازه ورود به مصرف مواد مخدرهای دیگر است. بسیاری از معتادان ممکن است مصرف مواد را از گل شروع کرده و بعدها به مواد دیگری روی آورده باشند. وی استقبال قشر جوان از ماده مخدر گل را تبلیغات شبکه‌های اجتماعی، باوری که آن را اعتیاد آور نمی‌داند، دسترسی آسان و آزادسازی ماری‌ جوانا در برخی کشور‌ها مثل بعضی ایالت‌های آمریکا و بخشی از اروپا، دانست و افزود: از سال ۲۰۱۳ مصرف ماری‌جوانا در ۲۰ ایالت امریکا آزاد شد و همین آزادسازی و گیاهی بودن باعث شد بسیاری  در ایران تصور کنند که مخدر گل ضرری ندارد و خیلی راحت می‌توان آن را ترک کرد، درحالیکه گل دارای اثرات روانی گسترده ای‌ است.
قدمی در مورد باوری که گل را اعتیاد آور نمی‌داند، گفت:ماده گل به دلیل ساختار خود، احساسی را ایجاد می‌کند که فرد تصور می‌کند بیشترین تمایل را به مصرف این ماده دارد، این تمایل به مصرف بیشتر، فرد را به سمت اعتیاد به این ماده و یا مخدرهای دیگر سوق می‌دهد.
این روان شناس در جواب این باور که «مصرف گل اعتیاد جسمی ندارد» تصریح کرد: این باور به این دلیل شکل گرفته است که اغلب ما آسیب روحی را آسیب و درد فرض نمی‌کنیم، بله با مصرف گل کسی استخوان درد نمی‌گیرد چون مورفین نیست به همین خاطر آسیب فیزیکی ندارد و در کوتاه مدت در چهره نیز تاثیر خاصی ندارد. اما چون به روان مربوط است، اگر استفاده نکنی، بدخلق، زودرنج و عصبی می‌شوید. آسیب، آسیب است، چه استخوان درد بگیرید یا بی‌قرار و عصبی شوید، هر دو زندگی را از حالت تعادل خارج می‌کند. ضمن این که به دلیل اثراتی که روی عملکرد سیستم مغزی دارد، ممکن است باعث از دست رفتن تعادل،‌ خنده‌های زیاد و بی مورد،‌ خلل در تشخیص واقعیت و سرانجام باعث بروز رفتارهای غیرمتعارف شود.
وی در مورد درمان مصرف گل افزود: بیشتر درمان‌های علامتی هستند و برای درمان مواد توهم زا متاسفانه در حال حاضر پروتکل درمانی مشخصی در کشور وجود ندارد و افراد با توجه به عوارض و علائم خود اقدام به علائم درمانی می‌کنند. 
در خصوص آثار و تبعات مصرف گل تنها به آمارها و نظرات تخصصی اکتفا نکردیم، بلکه سراغ افرادی رفتیم که تجربه مصرف «گُل» را داشتند. « محسن» تجربه مصرف گل را داشته است. او نیز مانند بسیاری دیگر از مصرف کنندگان گل، نه تنها آن را اعتیاد آور نمی‌داند، بلکه از آن به عنوان درمان اضطراب نیز نام می‌برد. محسن به اشتهای زیاد بعد از مصرف گل شاره می‌کند و می‌گوید: در بین مصرف کنندگان گل اصطلاحی به نام « کره خوری» وجود دارد که اشاره به تمایل به خوردن و آشامیدن زیاد دارد. به خاطر مصرف گل فشار افراد پایین می‌آید و احساس گرسنگی شدیدی به آدم دست می‌دهد. مصرف‌کنندگان گل در آن لحظه دوست دارند غذا بخورند. به بیان ساده، به فاز گرسنگی بعد از کشیدن گل، کره‌خوری می‌گویند.
علی نیز تجربه مصرف گل را داشته است. وی در مورد حالی که بعد از کشیدن «گل» تجربه می‌کند می‌گوید:« وقتی می‌کشی زمان خیلی دیر می‌گذرد انگار زمان کش می‌آید، به هر موضوعی حتی اگر در شرایط عادی موضوع عادی باشد، بشدت خنده‌ات می‌گیرد، اما مصرف زیاد و طولانی‌اش به دلیل این که اظطراب را کاهش می‌دهد باعث اعتماد به نفس کاذب می‌شود و همین اعتماد به نفس کاذب جسارت بروز رفتارهای نامتعارف و حتی هنجار شکن را به فرد می‌دهد، به نحوی که در دراز مدت شخصیت فرد مصرف کننده تحت تاثیر این مواد قرار می‌گیرد و باعث می‌شود ذهنیت‌ اطرافیان در مورد او تغییر کند.
خرید بلیط