رامین جوادی، آهنگساز شهیر ایرانی-آلمانی برنده جایزه معتبر «امی» شد بازی تاج و نُت

مهدی فیضی صفت – بعضی فیلم ها و سریال‌ها با آهنگ های شان در ذهن می‌مانند، مثل آهنگ جاودانه «Careless Whisper» که هر وقت اسم «آن شرلی» می آید، ساز بادی اعجاب انگیز «جرج مایکل» زودتر از دخترک موقرمز، از پستوی خاطره ها بیرون می خزد، مثل آهنگی که در جان مان نفوذ می کرد روی تیتراژ «بچه های آلپ» و هیچ وقت از خودمان نپرسیدیم صدای سنتور وسط کارتون ژاپنی چه می کند، مثل ملودی «نینو‌روتا» روی شاهکار «فرانسیس فورد کاپولا» که نت هایش عین اشراف زاده های ایتالیایی در پس زمینه نقشه های «دون کورلئونه» می‌رقصید و مثل آغاز حماسی یکی از محبوب ترین سریال‌های تاریخ، «بازی تاج و تخت» یا همان «گِیم آو ترونز» که می بردت به دوران ابتدایی قرون وسطی، شاید تنها یک نفر بتواند چنین فضایی را برای مخاطبان ترسیم کند؛ رامین جوادی.
به قدری فیلم و سریال مهم و پر طرفدار در کارنامه اش دارد که نمی توانی یکی را جدا کنی و بگویی بهترین کارش است. نمی شود از «بازی تاج و تخت» گفت و «فرار از زندان» را از یاد برد، به «وِست وُرلد» و «فلش فوروارد» اشاره کرد و نامی از «وار کرفت»، «آقای بروکس» و «مرد آهنی» نیاورد. او حالا معتبرترین جایزه موسیقی تلویزیونی را به دست آورده؛ جایزه «امی». جوادی برای ساخت موسیقی سریال «بازی تاج و تخت» برنده جایزه امی شد.
پدرش از ایران مهاجرت کرد به آلمان در سودای خوشبختی، پزشک شد و همان جا ازدواج کرد، پسری دورگه به دنیا آمد در «دویسبورگ»، نامش را «رامین» گذاشتند. موسیقی خواند و شد موزیسین اما نه یک موسیقیدان معمولی مثل هزاران و شاید میلیون ها ساز به دستی که در آلمان زندگی می کردند. به یک گروه موسیقی در آمریکا پیوست ولی اقبال خوشش، «هانس زیمر»، نابغه آلمانی را سر راهش قرار داد، خالق ملودی های «شیرشاه»، «گلادیاتور»، «آخرین سامورایی»، «مجموعه دزدان دریایی کارائیب»، سه گانه «بتمن» و صدها اثر ماندگار دیگر. او 10 سال قبل برای «مرد آهنی»، جایزه «گرمی» گرفت؛ معتبرترین جایزه موسیقایی جهان و حالا معتبرترین جایزه تلویزیونی دنیا را هم دارد؛ می گویند جایزه اش ارزش «اسکار» را دارد برای تولیدات تلویزیونی.
چهار ساله بود که رفت پشت پیانوی خانه نشست، دست کوچکش را روی کلاویه ها گذاشت و آهنگی را از بر نواخت، پدر و مادر مبهوتش با خودشان فکر کردند شاید موسیقی، آینده مناسبی را پیش روی «رامین» قرار دهد. هفت سال با کلاویه های سیاه و سفید کلنجار رفت و ناگهان دو سال از هر سازی دور شد، 13 سالگی گیتار به دست گرفت و حدود دو سال بعد شد عضوی از یک گروه راک، تقدیرش با پرده و قاب گره خورد، سینما کشیدش سمت خودش، یک وسترن از دهه شصت میلادی، تاثیر عمیقی رویش گذاشت، نقش آفرینی فراموش نشدنی «یول برینر»، «چارلز برانسون» و «استیو مک کوئین» با ملودی زیبای «المر برنستاین» در جان و دل «رامین» نفوذ کرد و او را به فکر ساختن موسیقی فیلم انداخت. آهنگ «جان ویلیامز» برای «جنگ ستارگان»، رامین جوادی را بیش از پیش با اهمیت موسیقی در فیلم آشنا کرد، ساعت ها به فکر فرو می رفت و می‌اندیشید چگونه می تواند با ملودی هایش به کمک فیلم ها بیاید و آمد.


گیتارفروش شهر «کلن»، مسیر زندگی «رامین» را عوض کرد، تمام گیتارهایش را از مغازه «اولی کورتینات» می خرید، هر وقت برای تعطیلات از آمریکا به آلمان برمی گشت، می رفت پیش «اولی» و از آرزوهایش می گفت، وقتی فهمید «رامین» می خواهد وارد سینما شود، او را از طریق یکی از دوستانش با «هانس زیمر» آشنا کرد و نقطه عطفی در زندگی پسرِ ایرانی رقم زد. هنوز هم به بزرگی یاد می کند از استادش، فراموش نکرده تاثیراتی که بر زندگی و حرفه اش گذاشت، دستیارش شد در فیلم‌های معروفی مثل «بتمن آغاز می‌کند» و «دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه». دیگر هالیوودی‌ها می‌شناختند موزیسین ایرانی را که استعداد زیادی دارد و می تواند نت ها را به بهترین شکل ممکن دنبال هم قطار کند. اول سینما و بعد تلویزیون؛ فیلم ها و سریال های بسیاری با آهنگسازی او ساخته شدند که هر کدام، میلیون ها نفر را به سالن های سینما کشاندند و پای جعبه های جادویی، میخکوب کردند. حتی به حوزه بازی های رایانه ای هم ورود کرد و برای «گِیم»های محبوبی مانند «مدال افتخار»، آهنگ ساخت.
جوادی سال 2006 هم نامزد «امی» شد برای «برجسته‌ترین موسیقی زمینه اصلی» اما دستش نرسید به تندیس فرشته ای که انگار دنیا را در دستانش دارد. او برای آهنگسازی دو سریال «بازی تاج و تخت» و «وست ورلد»، نامزد دریافت جایزه بهترین آهنگساز سال 2018 شد و جایزه «امی» را برای فصل هفتم سریال «بازی تاج و تخت» با عنوان «اژدها و گرگ» دریافت کرد؛ یکی از محبوب ترین سریال های تاریخ که دوستدارانش بی صبرانه انتظار می کشند برای تماشای هشتمین و آخرین فصلش.
جوادی حالا دیگر شقیقه هایش سفید شده، 43 ساله است و البته یکی از مشهورترین آهنگسازان جهان. نتوانست ذوقش را پنهان کند از کسب جایزه «امی»، وقتی برنده شد، در توئیترش نوشت: «مفتخرم که بخشی از پروژه «بازی تاج و تخت» و خانواده شبکه «HBO» باشم. این سریال یکی از مجموعه های خلاق تلویزیونی است. این حقیقت که من هر روزِ زندگی خود را به خلق موسیقی می گذرانم، برایم موهبت بزرگی است و بی اندازه سپاسگزارم که کارم را در همکاری با این برنامه جذاب پیش می برم. افتخار داشتم پیش از آن که برای اجرا روی صحنه بروم، متوجه شوم برنده جایزه «امی» شده ام. مردم عزیز «سن خوزه‌« (سومین شهر بزرگ ایالت کالیفرنیا در آمریکا) متشکرم که در این پیروزی با من سهیم هستید.»
رامین جوادی نامش را ماندگار کرده کنار نابغه های بزرگ دنیای موسیقی، حالا یکی از بهترین هاست در هالیوود، در روزگاری که امثال «هانس زیمر» مویی سپید کرده اند، جوادی شاید یکی از اولین گزینه‌ها باشد برای کارگردانان بزرگ، برای خلق ملودی‌هایی تازه روی آثاری که بعدها می توانند شاهکاری به لیست بلندبالای ماندگارهای سینما و تلویزیون اضافه کنند. چند ماه دیگر آخرین فصل «بازی تاج و تخت» با آهنگ به یاد ماندنی تیتراژش منتشر می‌شود؛ همان آهنگی که از ذهن موزیسین ایرانی تراوش کرده و در ذهن میلیون ها انسان در سراسر جهان نقش بسته است.